آشکارسازی در الکتروفورز مویین

 

 

 

 

 

آشکارسازهای بهکارگرفتهشده در تکنیک الکتروفورز مویین مشابه با تکنیک HPLC میباشند. با این تفاوت که رفتار آشکارسازها کمی متفاوت است. زیرا در الکتروفورز مویین هر یون با سرعتی که معادل با تحرک الکتروفورزی میباشد، مهاجرت میکند و بنابراین نوارهای آنالیت با سرعت متفاوت از درون آشکارساز عبور میکنند و مساحت پیکهای ایجادشده به زمان بازداری وابسته است. در حالیکه در HPLC تمام گونهها با سرعت فاز متحرک از درون آشکارساز عبور میکنند.

 

روشهای جذبی

در بیشتر سیستمهای تجاری الکتروفورز مویین از آشکارسازهای جذبی فرابنفش-مرئی استفاده میشود. در این روش قسمتی از لولهی مویین به عنوان سل آشکارساز بهکارگرفته میشود که سبب میشود گونههای جداسازی شده بدون از دست دادن قدرت تفکیک آشکارسازی گردند. برای ایجاد سل، پوشش پلیایمیدی قسمت کوچکی از لولهی مویین را با سوزاندن، حل کردن یا خراشیدن برمیدارند تا لولهی مویین در ناحیهی آشکارسازی شفاف گردد. از آنجاییکه بر طبق قانون بیر-لامبرت[1] طول سل حساسیت آشکارسازی را تحتتاثیر قرار میدهد، افزایش طول سل سبب افزایش حساسیت میگردد.



[1] Beer-Lambert law

 

 

آشکارساز فلوئورسانی

این شیوهی آشکارسازی را میتوان برای گونههایی که به طور ذاتی دارای خاصیت فلوئورسانی هستند و یا گونههایی که با مشتقسازی دارای این خاصیت میگردند، بهکار گرفت. این شیوه سبب افزایش حساسیت میگردد. تجهیزات موردنیاز برای این نوع آشکارسازی کمی پیچیده است. زیرا لازم است که باریکهی نور روی مویین متمرکز شود که این امر برای برخی منابع نوری دشوار خواهد بود. در مواردی که از منبع تابش لیزری استفاده میشود، این متمرکزسازی آسان بوده و با داشتن شدتهای بالا میتوان حساسیتهای خوبی را بهدست آورد.

 

 

آشکارسازی غیرمستقیم

این روش برای گونههایی که فاقد گروههای رنگساز هستند، بهکارگرفته میشود. در این روش لازم است که یک رنگساز یونی (مثلاً یون کرومات) به الکترولیت زمینه افزوده گردد. در نتیجه به هنگام عبور آنالیت از مقابل آشکارساز، کاهشی در جذب مشاهده خواهد شد که میزان آن نمایانگر مقدار آنالیت میباشد.

 

آشکارساز طیفسنج جرمی

این نوع آشکارساز امکان شناسایی ساختار اجزای آنالیت را فراهم میآورد. برای اتصال خروجی لولهی مویین به طیفسنج جرمی میتوان یک واسط الکتروافشانهای[1] را بهکار برد . برای بهکارگیری این نوع آشکارساز لازم است که از الکترولیتهای فرار استفاده کرد که سبب تحت تاثیر قرار دادن نوع الکتروفورز مویین مورد استفاده و قدرت جداسازی بهدست آمده خواهد شد.

 

 

آشکارساز الکتروشیمیایی

در این زمینه دو نوع آشکارساز آمپرسنجی و هدایت‌سنجی وجود دارد. یکی از مشکلات با آشکارسازی الکتروشیمیایی مجزا کردن الکترودهای آشکارساز از پتانسیل زیاد لازم برای جداسازی بوده است. یک روش برای مجزا کردن، شامل وارد کردن یک اتصال شیشه‌ای یا گرافیتی متخلخل بین انتهای مویین و یک مویین دوم حاوی الکترودهای آشکارساز است.

تکنیک هدایت‌سنجی امروزه بسیار زیاد توسعه یافته و مورد استفاده قرار می‌گیرد. بهدلیل اینکه مشکل مجزا کردن الکترودها در این روش حل شده و بدون تماس الکترودهای آشکارساز با محلول داخل مویین، آشکارسازی انجام می‌گیرد به‌طوریکه این آشکارساز به آشکارساز رسانندگی بدون تماس[2] معروف شده است.



[1] Electro spray

[2] Contact less conductive detector

 

 

 

 
   
 

HOME | About us | Products | Projects | Gallery | Download | Contact