انواع روشهای تزریق نمونه در الکتروفورز مویین

 

 

 

 

 

نحوهی تزریق، تکرارپذیری، شکل پیکها و جنبههای تشخیصی آنالیزها را تحت تاثیر قرار میدهد. دو شیوهی عمده تزریق هیدرودینامیکی[1] و تزریق الکتروسینتیکی[2] میباشند. در ادامه این دو شیوهی تزریق بهصورت مفصل مورد بحث قرار میگیرند.

 

تزریق هیدرودینامیکی

در شکل زیر اصول تزریق هیدرودینامیکی به صورت شماتیک نشان داده شده است. پس از قرارگیری مویین در ظرف نمونه، فشار خارجی برای مدت زمان معین وکوتاهی (در حدود 1 تا 10 ثانیه) به سطح محلول نمونه اعمال میشود. حجم تزریق معمولاً در حد 1 تا 50 نانولیتر میباشد (متناسب با ابعاد مویین). گزارش شرایط این شیوهی تزریق به صورت فشار زمان (مثلاً میلیبار ثانیه) میباشد.

 

 

اصول تزریق هیدرودینامیکی

مقدار نمونه تزریق شده با معادله زیر محاسبه میشود:

 

 

∆ P= pressure difference between the ends of the capillary

d= the inner diameter of the capillary

 t= injection time

 =sample viscosity

Lt= total length of the capillary

 

تزریق الکتروسینتیکی

تزریق الکتروسینتیکی از طریق قرار گرفتن لولهی مویین در ظرف نمونه و به کارگیری پتانسیل به نحوی که در شکل زیر نشان داده شده است، صورت میگیرد. پتانسیل به کار گرفته شده عموماً 3 تا 5 بار کوچکتر از پتانسیلی است که در طول جداسازی به کار گرفته میشود و به طور معمول برای مدت زمان 5 تا 30 ثانیه اعمال میشود. به کارگیری پتانسیل سبب وارد شدن نمونه به لولهی مویین از طریق برآیندی از تحرک الکتروفورتیک و جریان الکترواسمزی میشود. بنابراین یکی از ویژگیهای مهم این شیوهی تزریق این است که اجزای پرتحرکتر نمونه مقدار بیشتری تزریق میشوند (به ویژه در مواردی که ماتریکس نمونه غیرهادی باشد). همچنین این شیوه برای نمونههای با ویسکوزیتهی بالا که تزریق هیدرودینامیکی برای آنها امکانپذیر نمیباشد، به کارگرفته میشود.

 

 

شکل 7- اصول تزریق الکتروسینتیکی.

 

 

t= the injection time

C= Concentration of the analyte ion

=mobility of each analyte

 

 

[1] Hydrodynamic injection

[2] Electrokinetic injection

 

 

 

 
   
 

HOME | About us | Products | Projects | Gallery | Download | Contact