ویژگی های لوله ی مویین در الکتروفورز مویین

 

 

 

 

ویژگیهای لولهی مویین عواملی نظیر قدرت تفکیک، تکرارپذیری و زمان مهاجرت گونهها را تحت تاثیر قرار میدهند. در بیشتر موارد از لولههای مویین با جنس سیلیس استفاده میشود. به این دلیل که سیلیس میتواند جریان الکترواسمزی ایجاد کند و همچنین از لحاظ شیمیایی بیاثر بوده و در ناحیهی فرابنفش شفاف میباشد. پیرکس و تفلون نیز میتوانند به عنوان لولهی مویین به کارگرفته شوند. اگرچه در مقایسه با سیلیکا دارای نقاط ضعفی میباشند.

یکی از مشخصات لولهی مویین که همواره باید مدنظر قرار گیرد، تمایز میان طول کلی و طول موثر آن است. همانگونه که در شکل زیر مشاهده میشود، طول موثر لولهی مویین در واقع فاصلهی محل تزریق تا نقطهی آشکارسازی گونهها میباشد که معمولاً در حدود 5 تا 10 سانتیمتر از طول کلی لولهی مویین کوتاهتر است. اهمیت این تمایز از این جهت است که طول موثر لولهی مویین تحرک و زمان مهاجرت مشاهده شده را تحت تاثیر قرار میدهد درحالیکه طول کلی آن در میدان الکتریکی تاثیرگذار است. افزایش طول لولهی مویین منجر به طولانیتر شدن زمانهای مهاجرت و بهبود قدرت تفکیک میگردد. این طول معمولاً بین 10 تا 100 سانتیمتر میباشد. قطر داخلی ستون به طور معمول در محدودهی 25 تا 100 میکرومتر قرار دارد. که با افزایش آن، حساسیت افزایش مییابد. به دلیل اینکه حجم تزریق و طول مسیر آشکارسازی زیاد میشود. به علاوه افزایش قطر داخلی لولهی مویین سبب ایجاد جریانهای الکتریکی بالاتر و در نتیجه افزایش گرمای ایجادشده، میگردد.

پلیمراندود کردن لولهی مویین یکی دیگر از ویژگیهای موثر در جداسازی است که سبب کاهش برهمکنش آنالیت و دیواره میگردد. از جمله کاربردهای آن میتوان به جداسازی پروتئینها و پپتیدها اشاره کرد. همچنین پلیمراندود کردن لولهی مویین سبب کاهش یا حذف جریان الکترواسمزی میگردد.

 

 

 

 

شمایی از یک سیستم الکتروفورز مویینهای.

 

در اینجا ذکر این مطلب ضروری است که با تغییر شکل لولهی مویین در محل آشکارسازی گونهها، میتوان به حساسیتهای بالاتر دست یافت. از جملهی این شکلها میتوان به تغییر شکل لولهی مویین به صورت Z و یا حبابی شکل در محل آشکارسازی اشاره کرد.

 

 

تغییر شکل لولهی مویین به صورت Z و حبابی شکل در محل آشکارسازی

 

آمادهسازی لولهی مویین

آمادهسازی لولهی مویین در بهبود تکرارپذیری جداسازیها تاثیرگذار است. چراکه یکی از مهمترین چالشها در این تکنیک جداسازی، یکسان نگهداشتن سطح داخلی لولهی مویین در طی آنالیزهای مختلف میباشد. در طی آنالیز اجزای نمونه تمایل به جذب شدن به سطح داخلی لولهی مویین را دارند که این امر سبب تغییر سطح داخلی و تغییر جریان الکترواسمزی میگردد. از رایجترین روشهای آمادهسازی لولهی مویین، شستشو با محلول سدیم هیدروکسید را میتوان ذکر کرد که سبب حذف گونههای جذب شده روی دیواره و ایجاد مجدد یک سطح پروتونزدایی شدهی سیلانولی میگردد. از دیگر روشهای آمادهسازی لولهی مویین میتوان به شستشو با اسید قوی و حلالهای آلی اشاره کرد.

 

 

 

 

 
 
   
 

HOME | About us | Products | Projects | Gallery | Download | Contact